Gewoon trots!
Als ik voor het eerst de illustratie van mijn boek zie gebeuren er twee dingen.
Er komt er een grote lach op mijn gezicht en het geluksgevoel trekt door mijn hele lijf.
De illustratie is precies geworden zoals ik me voorgesteld had.
Meteen daarna merk ik dat ik 'mijn hakken in het zand zet'. 
Onderaan de illustratie staat duidelijk zichtbaar Cisca Holkamp.
Meteen, impulsief als ik ben, pak ik de telefoon. Nadat ik verteld heb hoe blij ik me voel als ik naar de illustratie kijk, vraag ik om mijn naam te verwijderen. Ik leg uit dat deze al op de achterkant staat.
Er wordt wat verbaasd gereageerd. Doordat ik echter zo in de weerstand zit, dringt dit niet helemaal tot me door. Dezelfde avond vertel ik een vriendin wat er gebeurde. Zij raadt mij heel subtiel aan eens in mijn boekenkast te kijken. En dan zie ik dat op alle boeken de naam van de schrijver op de voor- en achterkant staat.
Wat is het dan, dat mij zo triggert?

Vaak zeg ik "Laat mij maar achter de bar staan op een feestje, dan voel ik me veel prettiger".
En ook tijdens een verjaardag wordt wel eens verbaasd gereageerd dat ik zo stil ben.
En dat terwijl ik toch regelmatig het voortouw neem als voorzitster van een vereniging, begeleidster van een verhalenproject of de familieopstellingen. Schijnbaar heel gemakkelijk sta ik voor een klas als docente en ook het geven van lezingen ga ik niet uit de weg. Allemaal zaken waarbij ik op de voorgrond treed. Dan begrijp ik ineens wat er aan de hand is. Op de illustratie staat Cisca Holkamp!
Dat ben IK! Ineens sta ik op de voorgrond zonder de 'bescherming' van een beroep of functie.
Dat is wennen. Hier heb ik even tijd voor nodig.

Een paar weken later komt de nieuwsbrief van de uitgever via de mail binnen.
En als ik die open zie ik met grote letters staan 'Het eerste boek van Cisca Holkamp komt uit'.
Een brede lach komt op mijn gezicht en ik voel me heel trots!
Nieuwsgierig naar mijn boek? Kijk op www.improgrow.nl