Wanneer een kind geboren wordt, kent hij nog geen woorden of begrippen. De betekenis van woorden wordt ons mee gegeven door onze omgeving zoals ouders, cultuur en scholen. Omdat mensen nu eenmaal verschillen, hebben unieke woorden, daardoor toch verschillende betekenissen.

De "kleur" van een woord wordt ook bepaald door de positieve of negatieve ervaring die je er mee hebt. Heb je bijvoorbeeld een negatieve ervaring gehad, dan kan het zijn dat je negatieve gevoelens aan vergelijkbare ervaringen koppelt.

Een beeldend voorbeeld vind ik altijd het woord "relatie". Als je aan iemand vraagt wat een "relatie" inhoud, krijg je altijd een grote diversiteit aan antwoorden, dat wordt bepaald door wat mensen hebben geleerd, of hebben ervaren.

Ook coaches zijn mensen die op zijn gegroeid in een bepaalde cultuur, met bepaalde mensen om zich heen en hebben ook hun eigen ervaringen. Hierdoor heeft iedereen zijn eigen "gekleurde" werkwijze gekregen en daarnaast heb je ook je eigen competenties en unique selling points.

Een professionele coach zal echter zo objectief mogelijk proberen te zijn. Hij zal wat zijn cliënt vertelt, proberen niet te veroordelen en zal ook kijken of hij wel degene is die de cliënt optimaal kan helpen.

Toch kijkt een coach met zijn eigen ogen naar de hulpvraag van een cliënt en de vraag is dan ook in hoeverre hij deze hulpvraag "inkleurt". Bovendien kan hij ook blinde vlekken hebben. Dit is dan ook een van de redenen om supervisie goed geregeld te hebben zodat je jezelf kan toetsen, ook al heb je altijd de kans dat je onbewust een gekleurde versie van jezelf naar voren schuift. Een goede supervisor kan je helpen om hier doorheen te prikken. Op die manier ontstaat er ruimte voor ontwikkeling en nieuwe inzichten.